IMEI (International Mobile Equipment Identity) to międzynarodowy, unikalny numer identyfikacyjny urządzenia mobilnego korzystającego z sieci komórkowej, takiego jak telefon, smartfon, modem, router LTE czy urządzenie telematyczne. Numer ma długość 15 cyfr i jest na stałe przypisany do konkretnego egzemplarza sprzętu - w odróżnieniu od ICCID, który identyfikuje kartę SIM, lub IMSI, który identyfikuje abonenta.
Struktura numeru IMEI jest standaryzowana przez organizację GSMA i obejmuje:
- TAC (Type Allocation Code) - kod identyfikujący producenta i model urządzenia,
- numer seryjny egzemplarza,
- cyfrę kontrolną obliczaną algorytmem Luhna.
Dzięki temu na podstawie IMEI można jednoznacznie ustalić markę i model danego urządzenia.
IMEI pełni kilka kluczowych funkcji. Operatorzy sieci komórkowych wykorzystują go do identyfikacji urządzeń łączących się z siecią oraz do blokowania sprzętu zgłoszonego jako skradziony - za pośrednictwem międzynarodowej bazy IMEI Database (CEIR). W urządzeniach numer można zwykle sprawdzić, wybierając kod *#06# lub w ustawieniach systemowych, a także na obudowie albo opakowaniu sprzętu.
W telematyce IMEI jest podstawowym identyfikatorem urządzenia montowanego w pojeździe - dzięki niemu platforma zarządzania flotą rozpoznaje, z którego urządzenia pochodzą przesyłane dane, niezależnie od użytej karty SIM (i jej numeru ICCID). Pozwala to m.in. na bezproblemową wymianę karty SIM bez utraty historii pojazdu, zdalną konfigurację urządzeń, diagnostykę problemów łączności oraz zarządzanie cyklem życia sprzętu w dużych flotach.